Interwał
Interwał to odległość między wysokościami dwóch dźwięków, określana liczbą, która liczy nazwy dźwięków, jak tercja czy kwinta, oraz rodzajem, który ustala jej dokładną wielkość w półtonach.
Jak nazwać interwał na konkretnych dźwiękach?
Zawsze dwa liczenia.
- Liczba liczy nazwy dźwięków, wliczając oba końce. C w górę do E to C–D–E, trzy nazwy: tercja. C w górę do G to pięć nazw: kwinta.
- Rodzaj liczy półtony. C do E to 4 półtony, tercja wielka. C do Es to 3, tercja mała. C do G to 7, kwinta czysta.
| Interwał | Półtony | Od C |
|---|---|---|
| Sekunda mała | 1 | C–Des |
| Sekunda wielka | 2 | C–D |
| Tercja mała | 3 | C–Es |
| Tercja wielka | 4 | C–E |
| Kwarta czysta | 5 | C–F |
| Tryton | 6 | C–Fis albo C–Ges |
| Kwinta czysta | 7 | C–G |
| Seksta mała | 8 | C–As |
| Seksta wielka | 9 | C–A |
| Septyma mała | 10 | C–B |
| Septyma wielka | 11 | C–H |
| Oktawa | 12 | C–C |
Jak rozpoznać interwał na słuch?
Słuchaj jego charakteru, nie wielkości. Tercja wielka brzmi jasno i spokojnie, tercja mała ciemniej, kwinta czysta otwarcie i pusto, a tryton niestabilnie.
Wiele osób zaczyna od piosenki, którą zna na pamięć. „Greensleeves” zaczyna się od wznoszącej tercji małej, a „When the Saints Go Marching In” od wznoszącej tercji wielkiej. Piosenka to rusztowanie: celem jest rozpoznać interwał, zanim przyjdzie ci ona do głowy.
Ten sam interwał pojawia się też w różnych postaciach: melodycznej (jeden dźwięk po drugim, w górę lub w dół) albo harmonicznej (oba naraz). Warto ćwiczyć każdą z nich.
Dlaczego C–E to tercja, a nie kwarta?
Bo pierwsza nazwa liczy się jako jeden. Półtony liczy się od zera, więc od C do E są 4 półtony, ale to tylko tercja. Mylenie tych dwóch liczeń to najczęstszy błąd przy interwałach.
Liczy się też zapis. C–Dis i C–Es to w obu przypadkach 3 półtony, ale C–Dis obejmuje dwie nazwy, więc to sekunda zwiększona, a nie tercja mała.
Spróbuj: Interwały ze słuchu odtwarza dwa dźwięki i prosi, byś nazwał odległość między nimi.