Trójdźwięk
Trójdźwięk to akord z trzech dźwięków ułożonych tercjami, czyli z prymy, tercji nad nią i kwinty nad nią.
Jakie są cztery rodzaje trójdźwięków?
O rodzaju decydują dwie tercje ułożone jedna na drugiej. Od C:
| Trójdźwięk | Dźwięki | Półtony od prymy | Symbol |
|---|---|---|---|
| Durowy | C–E–G | 4, 7 | C |
| Molowy | C–Es–G | 3, 7 | Cm |
| Zmniejszony | C–Es–Ges | 3, 6 | Cdim albo C° |
| Zwiększony | C–E–Gis | 4, 8 | Caug albo C+ |
Durowy i molowy mają kwintę czystą i różnią się tylko tercją, o jeden półton. Zmniejszony i zwiększony zmieniają też kwintę.
Każda tonacja durowa zawiera siedem trójdźwięków, po jednym na każdym stopniu. W C-dur: C, Dm, Em, F, G, Am i Hdim.
Jak brzmi trójdźwięk?
To tercja nadaje trójdźwiękowi barwę. Tercja wielka (4 półtony) brzmi jasno i otwarcie; tercja mała (3) ciemniej i bardziej w głąb siebie. Kwinta czysta dodaje ciężaru i stabilności, nie zmieniając tej barwy.
Trójdźwięki zmniejszony i zwiększony nie mają kwinty czystej i oba brzmią niestabilnie: zmniejszony ściśnięty i niespokojny, zwiększony rozciągnięty i zawieszony. Żaden nie brzmi jak miejsce, w którym można się zatrzymać.
Żeby rozpoznać trójdźwięk na słuch, znajdź najpierw prymę, potem zaśpiewaj dźwięk o tercję wyżej i zapytaj, czy to ta jasna, czy ta ciemna.
Czy każdy akord z trzech dźwięków to trójdźwięk?
Nie. Trójdźwięk buduje się tercjami. C–D–E ma trzy dźwięki, ale układa sekundy, więc to klaster, a nie trójdźwięk. Gitarowy „power chord” (C–G, często z C podwojonym na górze) w ogóle nie ma tercji, więc nie jest ani durowy, ani molowy.
Kolejność dźwięków natomiast nie ma znaczenia. E–G–C to wciąż trójdźwięk C-dur, z E w basie — przewrót, a nie inny akord.
Spróbuj: Rodzaj akordu ze słuchu odtwarza trójdźwięk i pyta, który to z czterech rodzajów. W Budowaniu akordów budujesz je od dowolnej prymy.